Na het schrijven van Dag clubwebsite, de eerste reacties en wat aandacht in de media is het nu tijd voor het leukste gedeelte: verder onderzoeken.
Voor het boek had ik al een onderzoek opgezet, toen nog gewoon in Excel. Inmiddels ben ik dat onderzoek aan het verplaatsen naar de website en veel uitgebreider aan het maken. Het leuke daarvan is dat bezoekers nu ook zelf kunnen meekijken met de voortgang en de resultaten van het onderzoek.
Website na website bekijken, gegevens verzamelen, socialmediakanalen controleren en ondertussen proberen te ontdekken wat er nu eigenlijk gebeurt met de websites van sportverenigingen.
Het onderzoek is nog lang niet klaar, dus voor harde conclusies is het veel te vroeg. Maar als je achter elkaar zoveel clubwebsites bekijkt, beginnen bepaalde dingen vanzelf op te vallen. Sommige verwachtte ik eigenlijk al een beetje, andere helemaal niet.
En zoals dat inmiddels vaker gaat: als je het eenmaal ziet, kun je het niet meer ont-zien.
Op dit moment zijn er drie dingen waar ik tijdens het onderzoeken steeds opnieuw tegenaan loop.
Een verlaten X-account met nog honderden volgers
Bij veel sportclubs kom ik nog een account op X tegen, het voormalige Twitter. Dat op zichzelf is niet zo bijzonder.
Wat wel opvalt, is dat er op veel van die accounts al heel lang niets meer gebeurt.
Soms is het laatste bericht maanden oud, soms jaren. De club is ondertussen duidelijk verhuisd naar Instagram en Facebook, waar wel volop berichten worden geplaatst.
Maar het oude account bestaat nog gewoon.
En soms staan daar nog honderden of zelfs duizenden volgers op.
Dat vind ik interessant.
Zo’n publiek is tenslotte niet vanzelf ontstaan. Daar zijn jarenlang berichten voor geplaatst, wedstrijden verslagen, uitslagen gedeeld en volgers opgebouwd. Vervolgens verhuist de communicatie naar een ander platform en blijft dat opgebouwde publiek min of meer achter.
Is dat erg? Misschien helemaal niet. Een club kan natuurlijk bewust besluiten dat X niet meer bij haar past.
Maar waarom vertel je die volgers dan niet waar je tegenwoordig wel actief bent? Zet een laatste bericht vast bovenaan, verwijs naar Instagram of Facebook en maak duidelijk dat het account niet meer wordt bijgehouden.
Nu lijkt het soms vooral alsof iemand ooit gestopt is met posten en daarna vergeten is dat het account nog bestaat.
Laat je daarmee bereik liggen? Dat wil ik later nog eens beter bekijken.
Hoe kan ik eigenlijk contact opnemen?
Een tweede punt had ik vooraf niet echt op mijn lijstje staan.
Voor de Sportclubzoeker die ik naast het onderzoek aan het bouwen ben, probeer ik van iedere vereniging een duidelijke contactpagina te vinden. De software zoekt daar automatisch naar, maar als dat niet lukt ga ik zelf op zoek.
En verrassend vaak vind ik hem dan óók niet.
Natuurlijk staat er meestal ergens wel een bestuurslid met een e-mailadres. Of er is een pagina van de ledenadministratie, wedstrijdzaken of technische commissie.
Maar een eenvoudige pagina met:
Heb je een vraag?
Neem hier contact met ons op.
die ontbreekt opvallend vaak. En dat vind ik eigenlijk heel vreemd.
Want wie een clubwebsite bezoekt, is lang niet altijd al lid. Misschien wil iemand voor het eerst komen sporten. Misschien zoekt een ouder informatie voor een kind. Misschien wil een bedrijf iets weten over sponsoring of heeft iemand een heel andere vraag.
Zo’n bezoeker kent de organisatiestructuur van de vereniging niet en weet niet dat hij voor zijn vraag toevallig bij de secretaris, ledenadministratie of jeugdcommissie moet zijn.
Als ik tijdens een onderzoek al moet zoeken hoe ik contact kan opnemen, wat doet een gewone bezoeker dan?
Waarschijnlijk precies wat bezoekers op internet altijd doen als iets te veel moeite kost: weggaan.
Maar wie zijn jullie eigenlijk?
De derde observatie vind ik misschien nog wel de interessantste.
Voor de Sportclubzoeker wil ik bij iedere vereniging graag een korte omschrijving tonen. Geen complete geschiedenis, maar gewoon (net zoals bij Google zoeken) twee of drie zinnen waarmee iemand meteen begrijpt wat voor club hij voor zich heeft.
Dus zoek ik op websites naar een description, een pagina ‘Over ons’ of een andere plek waar een vereniging zichzelf kort voorstelt.
Dat blijkt opvallend lastig.
Wat ik wél heel vaak tegenkom, is de historie.
Wanneer is de vereniging opgericht? Wie waren de oprichters? Waar werd vroeger gespeeld? Wanneer kwam het eerste clubhuis? Welke fusies zijn er geweest?
Hartstikke leuk en zeker de moeite waard om te bewaren.
Maar het vertelt mij nog niet wie de club vandaag is.
Waarom bestaat deze vereniging? Voor wie is ze er? Waar staat ze voor? Wat voor sfeer kan ik verwachten? Is het een ambitieuze prestatieclub, een echte familievereniging, een kleine dorpsclub waar iedereen elkaar kent of juist een grote vereniging waar op ieder niveau gesport kan worden?
En misschien wel de simpelste vraag:
Waarom zou iemand juist bij deze club willen sporten?
Bij commerciële organisaties noemen we dat positionering. Bedrijven denken na over wat hen onderscheidt, voor wie ze er zijn en waarom iemand voor hen zou moeten kiezen.
Bij sportverenigingen lijkt daar veel minder aandacht voor te zijn. Toen ik dit artikel voor de zekerheid nog even door AI haalde op schrijffouten, kwam ChatGPT met een leuke observatie (en met maar liefst vijf schrijffouten, haha):
“Een commerciële organisatie zou nooit zeggen: zoek zelf maar uit waarom je klant bij ons moet worden. Bij sportverenigingen lijkt dat veel vanzelfsprekender te worden gevonden.”
Soms krijg ik na vijf minuten rondkijken op een website nog steeds geen goed antwoord op de vraag: wat voor club is dit eigenlijk?
Dat is best bijzonder.
Veel verenigingen kunnen uitstekend vertellen waar ze vandaan komen, maar verrassend moeilijk vertellen wie ze vandaag zijn.
Nog geen conclusies
Het zijn vooralsnog observaties, geen onderzoeksresultaten.
Misschien blijkt straks uit de cijfers dat het allemaal wel meevalt. Misschien worden het juist patronen die bij honderden verenigingen terugkomen.
Dat is precies waarom ik verder onderzoek.
Maar het leuke van zoveel websites achter elkaar bekijken, is dat er naast de vragen waarmee je begint vanzelf nieuwe vragen ontstaan.
Waarom blijven verlaten socialmedia-accounts online staan? Hoe makkelijk maken verenigingen het eigenlijk om contact op te nemen? En weten clubs zelf wel goed welk verhaal ze online over zichzelf vertellen?
Mijn lijstje wordt voorlopig in ieder geval eerder langer dan korter.
En dat is voor een onderzoek eigenlijk alleen maar goed.