Eerlijk is eerlijk. Ondanks dat ik zelf liever niet zo op de voorgrond sta en veel liever andere mensen in de spotlights zet, heb ik de promotiefase rond Dag clubwebsite toch als heel leuk en bijzonder ervaren.
Een persbericht naar de media sturen heb ik al vaak genoeg gedaan. Daarna kijken of het geplaatst wordt, waar het terechtkomt en wat een redactie ermee doet, hoorde daar voor mij altijd gewoon bij. Alleen was er dit keer één verschil: het persbericht ging over mijn eigen boek.
En dan krijg je ineens zelf de reacties.
Dat was stiekem best heel erg leuk.
Eerst nog even een persfoto
Het begon met het maken van een goede persfoto. Ik belde Adri van Sleen, net als ik vrijwilliger bij Olde Veste en de Historische Vereniging Steenwijk en Omstreken, met de vraag of hij een foto wilde maken. Samen met Richard Bollema, eigenaar van Primera Steenwijks Boekhuys, moest dat wel iets bruikbaars opleveren.
Het persbericht had ik zelf al geschreven, dus toen de foto klaar was kon alles naar de media.
Daarna begon het bekende wachten.
Ik vond het vooral leuk om te merken dat redacties het onderwerp blijkbaar bijzonder genoeg vonden om er ruimte voor te maken. Een boek over clubwebsites is tenslotte niet bepaald een onderwerp waarvan iedere redactie ’s morgens denkt: daar moeten we vandaag absoluut iets mee.
Toch gebeurde dat wel.
De eerste reacties
De Steenwijker Courant was de eerste die het persbericht plaatste. En eigenlijk gebeurde toen meteen waarvoor ik het boek had geschreven.
Op de dag van verschijnen kreeg ik al een mailtje van een schaatsclub uit Giethoorn met de vraag of ik misschien tips had om hun website te verbeteren.
Daarna volgden appjes van mensen die het boek hadden gekocht. Sommigen vertelden dat ze het doorgaven aan andere bestuurders binnen hun vereniging.
Dat vond ik misschien nog wel leuker dan de publicatie zelf.
Want dan gebeurt er precies wat ik hoopte: mensen gaan erover nadenken en nemen het onderwerp mee hun vereniging in.
De Stentor ging een stap verder
Niet veel later meldde Freek Morren van De Stentor zich. Hij had het persbericht gelezen en vroeg of hij er een interview over mocht maken.
Prima natuurlijk.
Hij kwam zelfs met een ‘echte’ fotograaf, dus toen begon het allemaal ineens behoorlijk serieus te voelen.
Maar het interessantste kwam tijdens het gesprek.
Freek bleek voor én na het interview zijn huiswerk te hebben gedaan. Hij had bij de sportredactie van De Stentor gevraagd of zij herkenden wat ik vertelde: dat websites van sportverenigingen steeds vaker op de achtergrond raken en social media de dagelijkse communicatie overnemen.
Dat herkenden ze.
Hij had daarnaast contact gezocht met Imre Himmelhouser, techjournalist bij Tweakers. Ook daar werd het beeld dat ik in mijn boek schets bevestigd.
En hij had zelfs de KNVB om een reactie gevraagd.
Die gaf aan geen specifiek beleid te hebben rond ICT en digitale zaken bij verenigingen. Dat ligt echt bij de clubs zelf.
Voor mij was dat eigenlijk de proof of the pudding. Natuurlijk had ik zelf jarenlang websites bekeken en voorbeelden verzameld, maar het is toch prettig wanneer anderen die dagelijks met sport en technologie bezig zijn hetzelfde herkennen.
Blijkbaar zag ik niet alleen iets omdat ik er zelf inmiddels zo op gefocust was.
En natuurlijk de ‘eigen’ Olde Veste bijlage in de krant Zicht op Steenwijkerland
Ook in de krant van Olde Veste kreeg het boek aandacht.
Dat was misschien iets minder verrassend, al was het alleen maar omdat ik die krant zelf helemaal vul, haha.
Maar ook daar kwamen weer leuke reacties op. Mensen spraken me aan, vroegen naar het boek of vertelden dat ze het onderwerp herkenden bij hun eigen vereniging.
Ook De Kop haakte aan
Tot slot kwam ook De Kop van BrugMedia in beeld. Eerst door het persbericht gewoon te plaatsen en enkele maanden later nogmaals met een kort interview met Liesbeth Hermans.
Daarin ging het opnieuw over het belang van een actuele clubwebsite en waarom verenigingen hun eigen digitale plek niet uit het oog zouden moeten verliezen.
En daarmee vond ik het eigenlijk ook wel mooi geweest.
De artikelen staan online, Google vindt ze nu en zal ze waarschijnlijk over een paar jaar nog steeds ergens tevoorschijn halen. Het boek heeft zijn eerste aandacht gehad en de boodschap is op verschillende plekken terechtgekomen.
Superleuk allemaal.
Maar nu is het tijd om weer verder te gaan met waar het uiteindelijk allemaal om begon: kijken wat er daadwerkelijk gebeurt bij de websites van sportclubs en of er nog meer interessante zaken vanuit het onderzoek naar voren komen.
To-do list:
Boek schrijven: ✓
Boek promoten: ✓
Verder met het onderzoek: pending…